NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Terrace House birlikte yaşayan altı yabancıyla ilgili bir program
ve biz de onları gözlemliyoruz.
Hazırladığımız tek şey güzel bir ev ve otomobiller.
-Hiç yazılı metin yok. -Evet.
Lütfen bu gecenin özel konuğu, oyuncu Eiichiro Funakoshi'ye
-"Merhaba" deyin. -Bu ne sürpriz?
-Merhaba! Kabul ettiğiniz için sağ olun. -Nasıl oldu bu?
Gerçekten, bu şerefi neye borçluyuz?
-Nasıl misafirimiz oldun? -Şöyle,
-menajerim, bu programa -Evet?
katılmak için seçmelere girmiş.
-Vay be. -Ne?
-Şu an programda mı yoksa? -Hayır.
-Seçilememiş mi? -Tupas mı yoksa?
Seçilememiş ama çok yaklaştığına yemin ediyor.
Alınacağından emindi.
O yüzden alınmamıştır zaten.
Bence de. O yüzden ben de izlemeye başladım.
-Ama orta yaşlıyım ben. -Yani.
Ondan dolayı ilgimi çekmez sanıyordum ama artık bağımlısıyım.
-Ne güzel. -Desteğin için teşekkür ederiz.
-Terrace House batağına ben de düştüm. -İyi ki düşmüşsün.
-Bizi çok memnun ettin. -Uçurum olsa fark eder, düşmezdim.
Ama bataklık olunca kaçamadım.
-Uçurumdan herkes kaçar. -Kesinlikle.
Sen de Ponyo'dan bile fazla uçuruma denk geliyorsun.
Desteklediğin bir katılımcı var mı?
Başlarda Ruka'yı epey seviyordum.
-Vay canına. -Böyle bir tepki beklemiyordum.
-Torichan Ruka'yı ölümüne savunurdu. -Evet.
Çoğu zaman buna sinir olurdum.
Aşırı heyecanlanabiliyor.
-Peppe'yi de sevmiştim. -Favorimiz.
-Mangasının hayalini kuruyordu. -O sahne!
Bunun kendisi için çok önemli olduğunu söylemişti ve başardı.
-Çok samimi bir andı gerçekten. -Emin olun
o an herkes rakurui ile ağlamıştır.
Rakurui, "dökülen yaşlar" anlamına gelen kanji.
-Çok şairane. -Harika bir kelime.
Ben gözyaşlarımı tutamadım.
Bugün izleyeceğimiz sahneler, epey ilginçmiş duyduğuma göre.
Bu kadar önemli bir zamanda geldiğime sevindim.
Heyecanın dorukta olduğu anlardayız.
Son bölümde Tupas ve Emika'nın randevusunu izledik.
-Evet. -Önce sinemaya gittiler,
sonra da yemeğe çıktılar.
Herkes benim pek çok ilişkim olduğunu, bu konuda tecrübeli olduğumu söylüyor.
Oysa ben sıradan, 21 yaşında bir kızım.
Hiç de o kadar tecrübem yok.
-Bu çok şaşırtıcı oldu. -Emika, yanlış anlaşıldığını düşünerek
imajını düzeltmek için Tupas'ı kullanıyor.
-Kullanıyor mu? -Olay bu mu yani?
Bu tamamen şahsi düşüncem. Yani emin olamam tabii.
Bütün gün kanepede birlikte takıldılar.
-Kısa sürede epey yakınlaştılar. -Evet.
"Flörtleşiyorlar" diyebiliriz.
-Kesinlikle flörtleşiyorlar. -Değil mi?
Ayrıca son bölümde
Ryo, Vivi ve Hana arasındaki aşk üçgeninde de
-ortalık karıştı. -Ryo'nun bu meseleye yaklaşımı...
Ryo ve Vivi geç saatlerde film izliyorlardı.
Çok yakın oldukları hâlde
-Ryo hiçbir hamle yapmadı. -Vivi açıktı oysa.
-Elini tutabilirdi. -Çok haklısın.
Aslında ben...
Dikkatimi çeken bir şey var.
Ryo'nun Dojima roll getirdiği günü hatırlıyor musunuz?
O sahneyi izlerken, boynunda bir morluk olduğuna...
-Evet? -Ben de gördüm.
-...yemin edebilirdim. -Ne?
-Bir şey gördüm sandım. -Vardı.
Şüphe miktarı katlanarak arttı şimdi.
Gerilimi hissedebiliyorum.
Onu fark ettiğim an jenerik müziği kafamda çalmaya başladı.
Ben fark etmemiştim.
Ben aslında boynunun şurasında bir şey görür gibi oldum
-ama basketbolda oldu sanmıştım. -Evet, ben de emin olamadım.
-Bakalım. -Dikkatimizden kaçmış.
Yani yedekte başka biri mi var?
Olmasa niye böyle davransın ki zaten?
-Doğru. -Vivi tam bir afet.
-Çok da iyi anlaşıyor gibi görünüyorlar. -Evet.
Ponzu gibi bir şey üzerinden bile bağ kurdular.
-Gerçek bir çift gibi. -Evet, öyleler.
Sonra birden Ryo, saçma bahanelerle mesafe koymaya başladı.
Küçük bir ihtimal de olsa Japonya'da kalsa bile
yine rahat edemem.
Çünkü önceliğim hayallerim olmalı.
Ama onun da beni desteklemek için kendi hayallerini
bırakmasını istemiyorum. Bunu hiç istemem.
Vivi'nin hayallerinden vazgeçmesine neden olmak istemiyor.
Kötü adam konumuna düşmeden ondan vazgeçmek istiyor.
Gerçek sebebi ne, merak ediyorum.
Ben de Emika'nın bu bilgilerle ne yapacağını merak ediyorum.
Kızların odasına nasıl yansıyacak?
Umarım becerebilir. Çok da zeki bir arkadaş olmadığı için korkuyorum.
31. HAFTA
Hoş geldin!
REKLAM KAMPANYASI
Ne kadar da neşelisin.
-Öyle mi? Normalim bu benim. -Peki.
Nasıl geçti?
-Huzursuzum. -Gerçekten mi?
-Ne oldu? -Anlat haydi.
Neden huzursuzsun?
-Çünkü yeni bölüm bugün yayımlanıyor. -O mu?
-İnsanlar mesaj atmaya başladı bile. -Ben...
Bugün mü?
Ryo'yla konuşmanız nasıldı?
Bir sürü şeyden bahsettik.
Bize anlatabilecek misin?
Onun yerine ben söylemek istemem.
Yani söyleyemem ama gerçeği öğrendiğime sevindim.
-Aklında -Çok gizemli oldu.
çok fazla şey var. Düşünceli davranmaya çalışıyor.
Ben düşündüklerimin çoğunu ona söyledim zaten.
Yani benim açımdan o...
Karşımdaki aptal olsa onunla ilgilendiğimi anlardı.
-Ben de aynı şeyi hissediyorum. -Evet, yani...
-Daha ne yapabilirim... -Hiçbir şey söylememiş olması
-Evet. -cevabının bu olduğunu düşündürüyor.
Bunu bilemezsiniz. Belki henüz karar vermemiştir.
Ne olursa olsun bir karar vermesi gerekiyor.
Yoksa ilerleyemeyiz ki.
Bir cevabı varsa bile, bunu söylemek için bir sebebi yok.
İkiniz de ona hislerinizi açıkça söylemediniz.
Farkındadır, eminim.
-Ama yine de duyması gerekiyor. -Bilmemesine imkân yok.
Belki ikinizin de hislerini fark etmiştir ama ne yapacağını bilemiyordur.
-Öyle mi dersin? -Ne yapacağını mı bilmiyor?
Yani reddedilmek için ilanıaşk etmem mi gerekiyor?
Bu konuyu açan taraf olmak istemiyorum.
Buraya kadar gelmişsiniz
ve zaten hislerinizi fark ettiğini biliyorsunuz.
Şu aşamada yapılacak tek şey, her şeyi açıkça konuşmak.
Bence sonuç üzücü de olsa konuşmanız lazım.
Yoksa boşa didinmeye devam edeceksiniz.
Bunu söylediğine göre bir mutlu son olmayacak,
anlaşıldı.
İki seçenek de aynı şekilde üzücü.
Evet...
RYO TAWATARI, 26 PROFESYONEL BASKETBOLCU
HANA KIMURA, 22 AMERİKAN GÜREŞÇİSİ
KAI KOBAYASHI, 25 KOMEDYEN ADAYI
EMIKA MIZUKOSHI, 21 J.F. OBERLIN ÜNİVERSİTESİ SON SINIF
TUPAS JOHNKIMVERLU, 22 KİŞİSEL ASİSTAN
VIOLETTA RAZDUMINA, 24 MODEL
MONZEN-NAKACHO, TOKYO
MEGALOS SPOR KULÜBÜ
VIOLETTA RAZDUMINA, 24 BAŞKURTİSTAN CUMHURİYETİ
2014: JAPONYA KÜLTÜRLERARASI ENSTİTÜSÜNDEN MEZUN OLDU
2016: BUNKA MODA OKULUNU BIRAKTI
2017: EĞLENCE SEKTÖRÜNDE ÇALIŞMAYA BAŞLADI 2,5 YILDIR İLİŞKİSİ YOK
Evet, çok güzel görünüyor.
Tamam, güzel oldu.
Sıradaki.
İkiniz bütün gündür buradasınız.
Ne yapıyorsunuz?
-Ben eve geldim. -Evet?
-Emika uyuyordu. -Uyandırdın mı?
-Kola almıştım, -Uyandırmadı.
-içmek isteyip istemediğini sordum. -Evet, kola içtik.
-Sonra da YouTube mu izlediniz? -Evet.
Öncesinde de müzik dinliyorduk.
-Bir süre, evet. -Ne güzel.
-Çoğunlukla da Noel şarkıları. -Sadece Noel şarkıları mı?
Yok ya! Ciddi misin sen?
Siz inanılmaz...
Bu ay itibarıyla Noel geliyor.
-Biz de moda giriyorduk. -Ne tatlı ya! Kıskandım.
Mutluluk tablosu gibisiniz.
Bu yakınlarda başka bir planınız var mı?
Henüz bir şey konuşmadık.
-Yok. -Peki...
Merakımı affedin.
Telefonum burada mı kalmış?
-Nerede? -Hey, üstündeki ne tatlı!
-Çok güzel. -Değil mi?
-İnanılmaz. -Nereden aldın?
Kai uyuyor mu?
Hiç bilmiyorum. Hey, Kai?
Ben çoktandır görmedim onu. Siz?
Ben sabah gördüğümde, erkeklerin odasında uyuyordu.
Son zamanlarda bunu pek yapmıyor.
Neden kendi yatağında uyumuyor ki?
Rahatsız ediyoruz sanırım.
-Yalnızlığı sevdiğini söylemişti. -Her zaman olmaz ki.
Biliyorum ama sanırım, ancak yalnızken enerjisini toplayabiliyor.
Ama öyleyse,
yani o kadar içine kapanıksa Terrace House'a niye başvurmuş ki?
-Selam vermeye bile gelmiyor. -Gidip uyandırırım belki.
-Ben bir bakayım. -İyi fikir.
Siz yarın çıkmayacak mıydınız?
-Evet, planımız oydu. -Gidip sorabilirsin.
-Tramplen zamanı. -Aynen öyle.
Sızmış kalmış.
-Uyuyor muydun? -Günlerdir uyuyor gibiyim.
-Günaydın. -Günaydın.
Geldiğimi fark etmedin mi?
Etmedim...
-Biraz kötü hissettiğimden dinleniyordum. -Ne oldu?
-Hasta mısın? -Evet.
-Gerçekten mi? -Biraz.
-Ayakta duracak gücüm yok. -Durum kötü gibi.
Bir dakika.
Ateşin var mı anlayamadım.
Yarın için plan yapmıştık ama bence erteleyelim.
Biraz durup kendime dikkat etmem lazım.
Son zamanlarda hiç nefes alamadın, değil mi?
-İnanılmazdı. -Gerildin mi?
Haftada iki kez standup'ın üzerine, bir de çokça resim çiziyordum.
Bugün de inşaatta çalıştım.
Anladım.
Son zamanlarda oyun odasında inzivaya çekilmiş gibisin.
Buraya taşındın sanırım.
Evet. Benim odam gibi oldu.
Yatak odanızı sevmiyor musun?
Ben biraz
önceliği kendimle kaldığım anlara vermeyi seviyorum.
Ama diğerleri de seni tanıyabilse daha iyi olurdu.
-Ben de çok tanımıyorum gerçi. -Olabilir.
Kendimden pek bahsetmediğimi biliyorum.
Doğru. Hep ben bir şeyler anlatıyorum.
-Sohbetlerimiz tek taraflı oluyor. -Benim için sorun değil.
Eğlenceli bence. Yani ben keyif alıyorum.
-Öyle mi? -Evet.
Seni eski hâline döndürmemiz lazım.
Ne hastalığın varsa atlat.
Seninle konuşunca biraz iyileşmeye başladım bile.
Öyle mi?
Çorba yapmıştım. Sebze ve soğan dolu.
Gerçekten mi?
-İyi mi, emin değilim. -Eminim nefistir.
Acıkırsan yersin. İçine yumurta da koyabilirsin.
-Teşekkür ederim. -Al lütfen.
Senin gerçekten ateşin var! Yüzün kıpkırmızı olmuş.
-Termometreyi eğme. -Eğmeyeyim mi?
Yüzü kızarmamış mı?
-Bir kâse çorba daha içeceğim. -İç tabii.
-Çok güzel. -Öyle mi?
-Güzel mi? Sevindim. -Çok güzel.
-Çok güzel kokuyor. -Nefis.
Derece ne diyor?
-Bakabilir miyim? -38 derece.
-Çok yüksek. -Bu hiç iyi değil!
-Gerçekten ateşin var. -Haberler kötü.
Yüzün de sıcak gibi.
Bu ateş seni devirir.
Dolapta şu bantlardan vardı sanırım.
Chilplast mı? İster misin?
Evet, deneyebilirim.
-"Deneyebilirim" mi? -"Denemek" derken?
-Hiç kullanmadın mı? -Hayır.
Saçlarını geri çeker misin?
İlk kez başka birine takıyorum sanırım.
Ne romantik bir an.
Çok soğukmuş.
-Oldu mu? -Evet, iyi görünüyor.
-Bir şey istersen söyle, tamam mı? -Tamam.
-Miden bulanırsa söyle. -Bulanacağını sanmıyorum.
Ryo ve ben ona bakarız.
Ryo gelmedi mi?
Geldi ama yattı bile.
Uyuyor yani. Anladım.
-Yattı mı? -Sanırım.
-Muhtemelen. -Odasından çıkmadı.
ÖĞLEDEN SONRA 1.00
Yukarı Bak'ı izlediniz mi?
Sürpriz bir parti gibi...
-Ne haber? -Kızarmış tatlı patates ister misin?
Hem de nasıl.
-Öyle mi? -Evet, lütfen.
-Teşekkür ederim. -Böyle de kese kâğıdında
-içki verir gibi oldu. -Doğru.
-Ne haber? -Ne haber?
Gerçekten, nasılsın?
-İyiyim. -Ateşin nasıl oldu?
-Düştü. -Daha iyisin yani?
-Evet. -Süper.
Şovuna her gün çalışıyor musun?
Evet.
Sorun şu ki
bana çok komik gelen bir sürü esprim var...
-Ama insanlar anlamıyor? -Evet.
Bence kişisel deneyimlerinle alakalı şeylere
-odaklansan daha kolay olur. -Doğru.
Orada daha çok malzeme var.
Geçen günkü beyaz yakalı şakası mesela...
Kendi deneyimlerine dayanmadığı için
arkası boş gibi geldi biraz, yeterince detay yok gibi.
Seyirciler de bunu anladı bence.
Geceleri seni uyutmayan, kafana takılan şeyler var mı?
Hakkında konuşman gerekenler esasında onlar,
tutkulu olduğun konular.
En çok düşündüğüm
şeylerden biri "Yaşama amacım ne?"
Gerçekten bunu mu merak ediyorsun?
Evet, neden buradayım mesela...
Havalı görünmek için
-söylemedin yani? -Hayır.
Bahsettiğin konular fazla dağınık sanki.
Belli bir yönü olmadığı için de takip etmek zorlaşıyor.
Seni Terrace House'a getiren neydi mesela?
Daha çok insanla
iletişim kurmak,
hayata dair yeni bakış açıları geliştirmek
ve hayat boyu arkadaş kalabileceğim
birileriyle tanışmak istedim.
O zaman neden üst katta yaşıyorsun? Neden bizden soyutlanıyorsun?
Terrace House'un olayını kaçırmıyor musun?
Kendinle kalmak istiyorsan buraya gelmenin ne mantığı var ki?
İnsanlarla vakit geçirirsen
neye güldüklerini de anlamaya başlarsın.
-Bu da öğretici olur. -Anlıyorum.
Çok içine kapanıksın.
Bazen kendinle fazla baş başa kaldığını düşünüyorum.
Kabuğundan çıkmanı istiyorum.
Hiç kendini ifade etmiyorsun sanki.
Bu da hem buradaki hayatına hem işine yansıyor. Hepsi bağlantılı.
AKŞAM 10.00
Hey. Hoş geldin.
-Hoş geldin. Evde miydin sen? -Sen de hoş geldin.
-Şimdi geldim. -Yapma, göster haydi.
-Olamaz. -Kim o güzel yüzü yaralayan densiz?
-Çok kötü, değil mi? -Biricik düşük gözlerimiz.
-Çok acıyordur. -İnanılmaz.
-Hiç acımıyor. -Acımıyor mu?
Olduğu an çok acıdı ama şimdi pek yok.
Maçta mı oldu?
-Ya da antrenmanda? -Evet.
Olamaz...
Zavallı güzel yüzün... Aslında daha yakışıklı olmuşsun sanki.
Evde başka kimse var mı?
-Sadece biziz sanırım. Kai de olabilir. -Evet, sanırım o da var.
Bu hafta sonundan sonra
biraz boş zamanım olacak.
-Antrenmanım da yok. -Önümüzdeki haftadan itibaren mi?
-Gerçekten mi? -Evet.
-Ciddi misin? -Evet.
-Yapmam gereken şeyler olabilir tabii. -Pazartesiden sonra boşsun yani?
Evet. Hep birlikte bir yemek yesek diyorum.
Ya da sen parti istediğini söylemiştin?
Hatırlıyorum, evet. Bir türlü ayarlayamamıştık.
Önce kampa gitmeyi önermiştin, değil mi?
-Ama o çok zahmetli olur. -Çok da soğuk.
-Doğru. -Ondan onu elemiştik.
Ama yine de günübirlik bir şey istiyorsun, değil mi?
Evet!
19'u nasıl olur?
O gün çoğumuz boşuz sanırım.
O gün, bir de 21'inde.
-Sen boş musun? 19'unda? -Evet. Sen?
-Ben de. -Ya sen Mizukoshi?
Boşum.
O zaman sadece diğer üçü kalıyor.
Güzel.
Acımaya mı başladı? İyi misin?
Öpeyim de geçsin mi?
Öpeyim...
Hemen geçer bak.
Affedersin, çok mu oldu?
Bazen fazla açık sözlü oluyorum sanırım. Pardon.
-Ryo hiç de utanıp kızarmadı. -Evet.
Daha çok, bu ilgiden rahatsız gibi.
Bu geçiş sizce de fazla ani olmadı mı?
-Bir şey olmuş olmalı. -Tavrı 180 derece değişmiş.
Soğudu mu?
-Ne olmuş olabilir ki? -Belki de morlukla alakalıdır.
Sorunun kaynağı o olabilir.
-Değil mi? -Ayrıca Emika ile sevgili değil belki
ama ya faydalı bir arkadaşlıkları varsa?
-Olabilir. -Doğru çünkü o ikisi
zaten o yoldaydı yani...
Birbirleriyle fazla temasta oldukları bir dönem vardı hani.
-Şöyle. -Haklısın, hatırlıyorum.
-Şu hareket, değil mi? -Tam bu sahne.
Aralarında bir şeyler oluyor olabilir
ama ne olursa olsun
-Vivi'ye olan tavrı... -Tuhaf şekilde farklı.
Bu kadar hızlı bir değişiklik olamaz.
İlgisi bir anda bitmiş gibi. Hatta rahatsız oluyor sanki.
-Vivi'ye çok üzülüyorum. -Ryo'nun aşkla hiç alakası olmadı.
Bence sadece kariyeri için gelmiş.
Tek motivasyonu bu mu yani?
Ama Vivi'yle gelecek planları çok uyumlu değil miydi?
Hayat arkadaşlarını bulmak istediklerinden söz ettiler.
O sıralar ikisi de bu ilişki için heyecanlanıyor gibiydi.
Evet.
Şimdiki hâllerini görünce üzülüyorum.
Vivi gerçekten çok çabalıyor.
Şu anda Emika, Ryo'nun Hana'dan da Vivi'den de hoşlanmadığını biliyor.
Ama yine de kızlara hiçbir şey söylemedi.
Onları, kendi hislerini açıklamaya teşvik ederken kendisi de bir şekilde
-Ryo ile ilişkideyse bu şeytanlık artık. -Çok fena olur.
Tupas'la da işler ilerliyor.
Bence Tupas'ı kılıf olarak kullanıyor.
-Gerçekten mi? -İnanılmaz heyecanlandım.
Bu kadarı delilik.
İpucu peşinde koşmak çok zevkli, değil mi?
-Kesinlikle. -Sen böyle söyleyince rahatladım.
Bunun sebebi Vivi'den kaçmasıdır belki ama Emika'ya fazla danışıyor.
-Ben de fark ettim. -Ayrıca soyadıyla hitap ediyor.
-O da var. Fazla samimiyet belirtisi. -Evet.
-O hitap fazla yakın duruyor. -Tuhaf derecede yakınlar.
-Çok acayip. -Çok fena.
Devamını görmek istiyorum.
Vivi'nin Kai ile yaptığı içten konuşma da çok hoşuma gitti.
Kız, gerçekleri çekinmeden söylüyor.
-Vivi herkesi gerçekten önemsiyor. -Harika bir kız.
-Hep çok içten. -Değil mi?
Kusursuz resmen.
-Hiçbir hatasını görmedik. -Doğru.
Tek bir negatif özelliği yok.
-Tupas hakkında ne düşünüyoruz peki? -Bence şu an
Emika onunla ilgilendiği için bulutların üzerinde.
Her detayı da Lily'ye anlatıyor belli ki.
-Öyle mi? -Evet, anlaşılıyor.
Benim menajerim Tupas'a yenildi herhâlde.
Muhtemelen.
AKŞAM 9.30
19'u için bir restoran seçtik mi?
-Hâlâ düşünüyorum. -Barbekü yapsak?
Çok güzel olur aslında. Ama çok uğraştıracaksa
-burada normal bir yemek de yiyebiliriz. -Olur.
Ben banyoya gidiyorum.
-Görüşürüz. -İyi eğlenceler.
Benim de tuvalete girmem lazım.
-Ryo... -Evet?
Ne oluyor sana?
-Birden grup yemeği planlamalar falan. -Sadece
tekrar yoğunlaşmadan önce fırsat varken sizinle vakit geçirmek istiyorum.
Hiç beklemiyordum. Bir şey olduğunu zannettim.
Burada otursam daha iyi olacak.
-Doğru. -Yüzüne bakamamak tuhaf geldi.
Sen kiminle ilgileniyorsun bugünlerde?
-En sevdiğin mahsulü buldun mu? -Evet.
Buldum.
-Öyle mi? -En sevdiğim...
...bamya.
-İlgilendiğin biri var mı? -Hoşlandığım mı?
Hayır.
Geçen gün
Emika oyun odasında seninle konuştu, değil mi?
Ne konuştunuz?
Şey,
sen ve Vivi hakkında neler hissettiğimi sordu.
-Sen ne dedin peki? Doğru söyle. -Bilmek mi istiyorsun?
-Evet. -Emin misin?
Ona...
...dedim ki
"Şu an ikisi için de
özel bir şey hissetmiyorum."
Peki...
Ama benim tarafımda şöyle bir şey de var,
ikinizin de bana karşı ne hissettiğini hiç duymadım.
Varsayımlarla hareket etmek de yanlış geldi.
Bu yüzden
size bir şey söylemeyi düşünmüyordum.
-Ne? -Emika'ya böyle dedim.
Ama şimdi bana söylüyorsun.
-Sordun çünkü. Bu yüzden söyledim. -Doğru.
Peki
özel bir şey hissetmediğini söylerken Emika ve Vivi de buna dâhil mi?
Genel bir cevap verecek olursam, evet.
-"Genel cevap" derken? -Yani
ben hepinizi arkadaş olarak görüyorum.
Peki.
Anladım.
-Hassas davranmaya çalışıyorum. -Sözlerini çok dikkatli seçiyorsun.
Bu çok dikkatimi çekti.
Ben hislerimden bahsederken sözlerimi bu kadar düşünemem.
Evet, yani...
Dün hayatımın en romantik filmini izledim.
Neymiş o?
Netflix'te bir şey, adını hatırlamıyorum.
Merak mı ettin?
-Ben de bir şey izlemeyi düşünüyordum da. -Ne?
-Uyumadan film izlemeyi düşünüyordum. -Birlikte izlemek ister misin?
-Hoş geldin. -Ben geldim.
-Sarhoşsun, değil mi? -Hayır.
-Hiç de değilim. Ayığım. -Ayıksın yani?
Çok eğlenceli bir gündü.
-Ben oturma odasına gidiyorum. -Ne?
-Oturma odası? Tamam. -İzlemek istiyor musun?
Evet, izleyelim.
Güzel. Böyle mi izleyelim?
-Nasıl yani? -Böyle.
Seninle bir şey konuşmak istiyorum aslında.
-Zaten biliyorsundur. -Haydi filmi boş verelim.
Bunu konuşmamız lazım. Durdur filmi de konuşalım.
Ne konuşmak istiyorsun?
Net olacağım,
senden hoşlandığım belli, değil mi?
-Evet. -Değil mi?
Ne olduğunu bilmiyorum ama seninleyken bir elektrik hissediyorum.
-"Elektrik" mi? -Evet.
O yüzden
karşılıklı mı, öğrenmek istedim.
-Hislerimi mi bilmek istiyorsun? -Evet.
Sen sadece beni merak ediyorsun, değil mi?
Bir dakika, soruma soruyla mı cevap veriyorsun?
Bu hiç adil değil.
Bir daha deneyelim.
Eğer sana karşı ne hissettiğimi soruyorsan
şu anki gibi cevaplardım.
Dur,
-Ne demek istediğini anlamıyorum. -Dinle.
Sen sadece beni ilgi çekici buluyorsun, değil mi?
Dur bir dakika. Neymiş hissettiğin?
-Bu konuda bir fikrim var. -Öyle mi?
-Ama... -Söylesene ne hissettiğini!
-Dinler misin, lütfen? Sadece... -Dinleyeyim mi?
Sadece ilgimi çekiyor olsan seninle bu kadar yakınlaşıp
-film izler miyim sence? -Hayır.
Ben niyetimi açıkça gösterdim.
-Sen... -Gösterdim.
-Bu... -Anlamadığını söyleme.
Bana hiç ne hissettiğini açıkça söyledin mi?
Hayır.
Ama ilgimi çektiğini söyledim.
Tamam, anlıyorum.
Bak, ben her şey basit olsun istiyorum.
Beni arkadaşın olarak görüyorsan söyle.
Tamam.
Yakınlaşmak istiyorsan da göster.
Şu anda mı bir cevap istiyorsun?
-Hislerimi bilmek istiyorsun, değil mi? -Evet.
Bence çok güzelsin.
Seninle sohbet ederken de çok eğleniyorum.
Ayrıca aynı şeylere değer verdiğimizi hissediyorum.
-Peki. -Tamam.
Bence de öyle.
-Ama... -Evet.
Bir saniye...
Ama ne?
Hollywood'da oyunculuk yapabilmek için Amerika'ya taşınmak istediğini
-söylemiştin, değil mi? -Evet.
Bu yüzden birlikte olmamızın pek gerçekçi olduğunu düşünmüyorum.
Ben de üç yaşımdan beri
basketbolcu olmayı hayal ediyorum mesela.
Bu yüzden...
Bir hayalinin olması ne demek, biliyor musun?
Benimle ilişki kurmak gibi anlamsız bir şey için
vazgeçebileceğin
bir şey değil o.
Yani seninle kalmamı isteyecek kadar hoşlanmıyorsun benden?
Senden ne kadar hoşlandığımla ilgisi yok. Bunu asla istemem.
Senden hoşlanmıyor, sana karşı bir şey hissetmiyor değilim.
Sadece hayallerini gerçekleştirmeni istiyorum.
Ne diyorsun sen ya?
Benimle yakınlaşmak istiyor musun?
-Evet. -Böyle bir şey hissediyor musun?
Evet ama... Sürekli bir "ama" var.
Bırak o "ama"yı biraz.
Bana göre mesafe
büyük resme baktığında çok önemsiz bir detay.
Anlıyorum ama bana öyle gelmiyor.
Bunu duymak istemediğini biliyorum.
Neler yaşayacağımızı bilemezsin.
-Her şey değişebilir mi? -Bilemezsin.
Japonya'da çok güzel bir iş bulup kalabilirim de.
-Bunu düşünmek için çok geç. -Çok mu geç?
Ben böyle bir ihtimal olduğunu bilmiyordum.
-İhtimaller hep vardır... -Bu hiç adil değil.
-Ama vardır... -Hiç adil değil.
Şu an nasıl oldu da adil olmayan ben oldum? Bak.
Demek istediğim, düşünecek çok şey var
-ama başka ihtimaller de var. -Öyle.
-Bu yüzden... -Tamam.
Kendin için anlamlı olan bir şey bulduğunda
hayatını buna göre şekillendirebilirsin.
Bunu "hayallerinden vazgeçmek" olarak adlandırmaya gerek yok. Bu çok abartı.
Bir sürü çözüm bulabiliriz.
Ama sen çoktan kararını vermişsin.
Her lafa bir cevabın var.
-Her lafa. -Bu...
Sen nasıl birini arıyorsun peki?
Hiçbir amacı, hırsı olmayan birini mi?
Hayır. Öyle değil.
Sadece uzak mesafe ilişkisi istemiyorum.
-Anladım. Peki. -Bu kadar. Bunu istemiyorum.
Ama ben de diyorum ki neler olacağını bilemezsin.
Bu nereden çıkıyor bilmiyorum.
Çok enteresan.
Yine de
ben seninle film izlemek istiyorum.
Seninle böyle konuşmayı da seviyorum.
Seninle olmaktan keyif alıyorum yani, yapmamak benim için de zor.
Ben...
Bunu bitirecek cesaretim yok benim. O yüzden sen karar ver lütfen.
Hâlâ bir şansımız varsa söyle.
-Cevap mı bekliyorsun? -Evet.
-Şu anda? -Şu an kötü bir an mı?
Evet...
Yani başka zaman tekrar konuşmak mı istiyorsun?
Evet.
-Sonra konuşacağız? -Evet.
Peki.
Ne oluyor yahu? Daha kötüsünü görmemiştim.
-Hiçbir yere varamadık! -Hayal kırıklığı.
-Korkunç değil miydi? -Çok kötüydü.
Berbattı.
Bir erkek olarak, karar verme konusunda daha istekli olmasını beklerdim.
Ama tüm konuşma boyunca sorulardan kaçındı.
Vivi her şeyi riske atıp kendini tamamen savunmasız bıraktı.
Bu konuyu açan taraf olmayacağına yemin ediyordu.
-Ama yaptı. -Çok cesurdu.
Ryo gereken tepkiyi veremedi ama.
-Çok haklısın. -Kesinlikle.
Uzak mesafe ilişkisi ihtimali,
onu karşılık verme konusunda tereddüt etmeye itiyor.
Ryo Vivi'den hoşlanıyor mu
yoksa çoktan hevesi geçti mi, anlayamıyorum ben.
Bu sadece Vivi'nin hislerini duyduğumuz tek taraflı bir konuşmaydı.
Doğru. Git basketbol falan oyna Ryo, vaktimizi çalma.
Vivi'den hoşlanmıyor mu yoksa gerçekten kararsız mı?
Hangisi?
Vivi'nin hayallerine engel olmak istemediğini söylemek,
bence kendini iyi göstermenin en kolay yolu.
Hiçbir zaman hataları için sorumluluk alması gerekmiyor.
Ryo, böyle diyerek kolayca kurtulabileceğini sandı
ama Vivi, Ryo için bu kadar önemliyse değişiklik yapabileceğini de söyledi.
Bir alternatif sundu.
Ryo ne dedi peki? "Her lafa bir cevabın var."
-"Bu adil değil." -Esas onunki adil değil.
Bunda ne sorun var ki?
Katılıyorum.
Ryo, gerçeği gölgelemek için afili laflar ediyor sadece.
Konuya yaklaşımı çok saygısızca.
-Kesinlikle. -Bunu nasıl tahmin edemedik ki?
Bir ilişkileri olamayacağını asla açıkça söylemeyecek.
-Bu niye bu kadar zor geliyor ki? -Kim bilir?
Birlikte film izlemeyi, zaman geçirmeyi
-sevdiğini söylüyor. -Ama durumu netleştirmek istemiyor.
Benim anladığım bu.
Bir adım atması gerekiyor artık. Bir şey söyle işte.
Yani bana düşmez tabii de.
Ama tamamen haklısın.
Olduğun yerde sayarsan çizginin ötesinde ne olduğunu göremezsin ki.
Geçin o çizgiyi artık.
-Aynen öyle. -Değil mi?
Daha iyi anlatılamazdı.
-Ryo sadece eğlenmek istiyor. -Öyle görünüyor.
-Hiçbir ciddiyeti yok. -Değil mi?
Sadece flörtün tadını çıkarmak ve o ara aşamada kalmak istiyor.
Doğru.
Ve insanların ona ne kadar hoş biri olduğunu söylemesini.
En azından herkes böyle düşünüyor.
Gerçeği bilemeyiz ama dışarıdan böyle görünüyor.
Ayrıca sohbetlerinde her şey son derece açıktı.
"Şu anda mı?" diye sormak ne demek?
Tam şirret kız hareketi.
-O gerçekten çok kötüydü. -Çok çirkin.
Doğru zaman olsa bunu niye sorsun ki zaten?
"Cevap mı istiyorsun? Şu anda mı?"
"Cevap mı istiyorsun?" ne demek ki?
Bu sadece, karşısındakini reddedecek insanların
vakit kazanmak için yapacağı bir hamle.
Kendini koruma çabası.
Bu iş Vivi için sadece bir vakit kaybı.
-Çok doğru. -Evet.
İkisi için de vakit kaybı.
Vivi net bir cevap duysa hayatına devam edebilecek.
Ama Ryo, birlikte olabilirlermiş gibi yaparak
kaçınılmaz olanı erteliyor. Kızın zamanını çalıyor.
Beni gerçekten hayal kırıklığına uğrattı.
Hayatında onlar gibi bir sürü başka kadın olabilir.
-Evet... -Olabilir.
Hayranlarını kaybetmekten de korkuyor olabilir.
Ne? Esas bu tavır insanın popülerliğini düşürür.
Hayranlarını kaybetmekten korkuyorsa aşağılık herifin tekidir zaten.
Doğru.
GECE 1.30
Ne oldu aşağıda?
Ryo her şeyi karmaşıklaştırmaya çalışıyor.
-Öyle mi? Nasıl yani? -Çok kafa karıştırıyor.
Birbirimizden hoşlanıyor gibiyiz.
-Bu tamam. -Evet.
Ama
benim Amerika'ya yerleşeceğimi düşünüyor.
Yani açıkça söylemek gerekirse
birbirinize karşı bir şeyler mi hissediyorsunuz?
-Ama... -Evet. Sanırım. Bilmiyorum.
...ben onunla konuştuğumda,
şu anda kimseye bir şey hissetmediğini söylemişti.
Ben de senden hoşlandığını düşündüğüm için
-bunu duyunca şok oldum. -Öyle mi dedi?
-Sana böyle mi dedi? -Evet.
-Belki de ben yanlış anladım. -Çok ürkütücü.
Belki de beni incitmemek için nazik olmaya çalışıyordu.
Böyle deme sebebi bu olabilir. Her kelimesini özenle seçti zaten.
Yine de açıkça kimseden hoşlanmadığını söyledi, öyle mi?
Bu onun karakteri hakkında çok şey anlatıyor.
Ben herkese iyi görünmeye çalışan insanlardan nefret ederim.
Keşke dürüst olup gerçek hislerini gösterebilseydi.
Şu an inanılmaz kızgınım.
-Yani... -Doğrudan ondan duymak yerine
böyle öğrenmek daha üzücü.
26 yaşına gelen bir insanın bunu bilmesi lazım.
Hep kaç yaşında olduğundan dem vuruyor ya, o zaman ona göre hareket etsin.
Bunu öğreneceğimi nasıl anlayamıyor ki? Hepimiz aynı evde yaşıyoruz.
İnsanlar konuşur.
Ryo, huzurunun kaçmaması için
önemli konuşmaları hep erteliyor.
O tuhaf konuma düşmekten korkuyor.
Benim anladığım bu.
Bence tembelliğinden
-ya da ağlamak istemediğinden değil... -Sadece iyi görünmek istiyor.
Evet. Bence davranışlarının temelinde bu var.
Buraya gelmekteki amacı neydi,
gerçekten anlamıyorum.
Bence kendi reklamını yapmaya gelmiş.
-İnkâr etmek zor... -Bence öyle.
-Doğru olabilir. -Başka ne olabilir?
Buraya geldiği ilk gün bulaşıklara laf etmişti.
-Ama kendi... -Sonra lavaboyu ve buzdolabını
derinlemesine temizleyen sen ve ben olduk.
-Ben de bunu diyorum. -Söylenmeyi seviyor ama icraat yok.
Bu da bana sahte geliyor.
Asla kendini riske atmıyor.
Olumsuz şeylerin, itibarını etkilemediğinden emin olmak istiyor.
Bir konuda ne hissettiğini pek duyamıyoruz mesela.
B-Corsairs takımı kaptanı Ryo Tawatari
ve Terrace House'taki Ryo Tawatari'nin hislerini duyuyoruz.
Anlıyorum.
Ryo gerçekten de itibarını koruma amacıyla böyle hareket ediyorsa
bu mide bulandırıcı.
-Böyle olmasını istemezdim, özür dilerim. -Bu benim saygı duyacağım
bir insan tipi değil.
Alt yazı çevirmeni: Dilan Toplu